τελευταία ενημέρωση ιστολογίου 18-3-2019 blog's last update
τελευταίο κείμενο ιστολογίου 5-2-2019 blog's last text
σύνολο κειμένων ιστολογίου 424 blog's all texts

Ο κειμενογράφος, δημιουργός και διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου με το ψευδώνυμο Άρης Ελάτης σας ευχαριστεί πολύ για το πέρασμα σας από εδώ. Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail ή στο τηλέφωνο για οτιδήποτε θέλετε.

Όλες οι δημιουργίες -κείμενα και φωτογραφίες- είναι πνευματικές δημιουργίες και υπόκεινται στα πνευματικά δικαιώματα -copyright ©- του δημιουργού και διαχειριστή αυτού του ιστολογίου όπως αναφέρεται ανωτέρω.

*Άλλα κείμενα μου θα βρείτε κι εδώ MYwhiteblack-texts τα οποία δεν είναι καταχωρημένα στο παρόν ιστολόγιο αλλά στο βασικό μου ιστολόγιο γενικών θεμάτων ΑΣΠΡΟ~ΜΑΥΡΟ seizeTHEsky-WhiteBlack.blogspot.com

Αμέσως παρακάτω θα βρείτε όλα τα κείμενα ταξινομημένα ανά ετικέτες:
  1. με ετικέτες ανά θέμα (subject)
  2. με ετικέτες ανά συλλογή (collections order)
  3. με ετικέτες ανά φόρμα κειμένου και εξαιρετικά αφιερώματα (text-format and Tributes Specials)
  4. με ετικέτες ανά χρονολογική σειρά (chronological order)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Texts Tags by Chronological order

1987 (1) 1988 (2) 1989 (1) 1990 (5) 1991 (7) 1992 (17) 1993 (2) 1995 (1) 1999 (4) 2002 (5) 2005 (17) 2006 (52) 2007 (63) 2008 (44) 2009 (15) 2010 (50) 2011 (22) 2012 (15) 2013 (24) 2014 (22) 2015 (22) 2016 (20) 2017 (10) 2018 (11) 2019 (3)

About the Blog ~ Contact Us

Σχετικά Με Το Ιστολόγιο ~ Επικοινωνία

τελευταία ενημέρωση ανάρτησης 15-3-2019 ~/|\~ Στο ιστολόγιο αυτό ξεκίνησαν τα κείμενα να αναρτώνται από τις 17-11-2015 και έως σήμερα 15-3-...

My Blogs in Blogger

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

Ότι Και Να Γράψω Λίγο Είναι ~ Whatever I Write Is Too Little

Ότι και να γράψω λίγο είναι   25-12-2007


Ότι και να γράψω είναι λίγο.

Να είχα τις φωτογραφίες, να σε άγγιζα λιγάκι, να σε ένιωθα λίγο πλάι μου, σιμά μου… Αλλά και πάλι μπορεί να τις έσκιζα, να τις έκαιγα, να τις πετούσα. Γιατί πονάω. Πονώ που δεν σε έχω. Που δεν… έχω γενικά. Και όποιος πονά δεν μπορεί να βλέπει ευτυχισμένες στιγμές, χωρίς και πάλι να πονά. Δεν είναι ότι δεν σε έχω ξεπεράσει. Δεν είναι πως δεν κοιτώ μπροστά.

Όμως να ξέρεις ψυχή μου πως τα όμορφα πράγματα δεν ξεπερνιόνται ποτέ. Πάντα μένουνε μέσα μας ριζωμένα και μας παιδεύουν που τα αφήσαμε να γίνουν κομμάτια. Δεν ξεπερνιόνται αυτές οι στιγμές. Δεν μπορείς ποτέ να πεις «…την έχω ξεπεράσει…»… Ποια; Την Θηλυκή αυτή γλυκιά ύπαρξη; Απλά την Στιγμή Μας;

Και τι είναι για να το ξεπεράσεις, ένα κομμάτι κρέας, που απλά το έφαγες και το χώνεψες; Δεν έδωσες την ψυχή σου και την καρδιά σου και το μυαλό σου και όλο σου το είναι μέχρι το κρίσιμο σημείο; Ε, δεν τα έδωσες; Αφού τα έδωσες δεν πρόκειται να ξεπεράσεις τίποτα. Ποτέ. Κι αυτό που σου λέω είναι σίγουρο και διαπιστωμένο.

Αυτά θα είναι πάντα μέσα σου γλυκά στολίδια και θα σε συντροφεύουν. Μέχρι να έρθουν τα επόμενα, και τα επόμενα… Είναι το δικό σου μοναδικό παρελθόν, οι δικές σου μοναδικές αναμνήσεις, το δικό σου μοναδικό βάρος, που πρέπει να κουβαλάς πάντα, μόνος σου και εσαεί. Αυτά θα είναι πάντα μέσα σου αιχμηρά αγκάθια και θα σε ματώνουν.

Θα τα ξεπεράσεις μόνο όταν δεν τα είχες Νιώσει Αληθινά, με όλο σου το Είναι.

Αφορμή μια φωτογραφία σου που ανακάλυψα “τυχαία” στο διαδίκτυο. Με το μετάλλιο στο στήθος σου. Πάντα όμορφη, χαμογελαστή, αισιόδοξη, δραστήρια, Ζωντανή. Πάντα έτσι να παραμείνεις μάτια μου.

Και να σου πω την αλήθεια στην τελική; Δεν Θέλω να «ξεπεράσω» τίποτα.


Δεν υπάρχουν σχόλια: