τελευταία ενημέρωση ιστολογίου 18-3-2019 blog's last update
τελευταίο κείμενο ιστολογίου 5-2-2019 blog's last text
σύνολο κειμένων ιστολογίου 424 blog's all texts

Ο κειμενογράφος, δημιουργός και διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου με το ψευδώνυμο Άρης Ελάτης σας ευχαριστεί πολύ για το πέρασμα σας από εδώ. Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail ή στο τηλέφωνο για οτιδήποτε θέλετε.

Όλες οι δημιουργίες -κείμενα και φωτογραφίες- είναι πνευματικές δημιουργίες και υπόκεινται στα πνευματικά δικαιώματα -copyright ©- του δημιουργού και διαχειριστή αυτού του ιστολογίου όπως αναφέρεται ανωτέρω.

*Άλλα κείμενα μου θα βρείτε κι εδώ MYwhiteblack-texts τα οποία δεν είναι καταχωρημένα στο παρόν ιστολόγιο αλλά στο βασικό μου ιστολόγιο γενικών θεμάτων ΑΣΠΡΟ~ΜΑΥΡΟ seizeTHEsky-WhiteBlack.blogspot.com

Αμέσως παρακάτω θα βρείτε όλα τα κείμενα ταξινομημένα ανά ετικέτες:
  1. με ετικέτες ανά θέμα (subject)
  2. με ετικέτες ανά συλλογή (collections order)
  3. με ετικέτες ανά φόρμα κειμένου και εξαιρετικά αφιερώματα (text-format and Tributes Specials)
  4. με ετικέτες ανά χρονολογική σειρά (chronological order)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Texts Tags by Chronological order

1987 (1) 1988 (2) 1989 (1) 1990 (5) 1991 (7) 1992 (17) 1993 (2) 1995 (1) 1999 (4) 2002 (5) 2005 (17) 2006 (52) 2007 (63) 2008 (44) 2009 (15) 2010 (50) 2011 (22) 2012 (15) 2013 (24) 2014 (22) 2015 (22) 2016 (20) 2017 (10) 2018 (11) 2019 (3)

About the Blog ~ Contact Us

Σχετικά Με Το Ιστολόγιο ~ Επικοινωνία

τελευταία ενημέρωση ανάρτησης 15-3-2019 ~/|\~ Στο ιστολόγιο αυτό ξεκίνησαν τα κείμενα να αναρτώνται από τις 17-11-2015 και έως σήμερα 15-3-...

My Blogs in Blogger

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Νευροκυτταροσυναισθηματομόρια ~ Nervouscellsemotionsmolecules

Νευροκυτταροσυναισθηματoμόρια   18-4-2007

Είναι κάτι στιγμές
που σου έρχονται όλα πάλι…
Άλλες φορές, σου φεύγουν.
Κι άλλες φορές σε κοιτούν,
απορημένα,
-ίσως και λίγο λυπημένα-
γιατί δεν σε καταλαβαίνουν…
Και εσύ όλο τα ξεσκονίζεις
και τα τακτοποιείς…
Τα βάζεις σε τάξη
και τα περιορίζεις…

Μα αυτά ακούν;
Χα, δεν σε ακούν!
Κάνουν πάντα του κεφαλιού τους!
Ναι, ναι έτσι είναι…
Πάντα του κεφαλιού τους…

Στο κεφάλι σου…
έτσι κι αλλιώς βρίσκονται!
Κατοικούν ματαιόδοξα,
υπερήφανα,
με ένα βλέμμα…
Πω, πω… το έχεις προσέξει;
Σε πιάνει τρόμος πολλές φορές,
δέος κάποιες άλλες,
γέλιο,
ανορεξία,
χαρά,
ευδαιμονία,
αλλά και όλα τα άλλα συναφή,
παρεμφερή,
και πάει λέγοντας…

«Χι, χι…»
μερικές φορές σε περιγελούν ασύστολα δηλαδή!
Βρε μπάσταρδα,
δικά μου παιδιά είστε!;
Τι κάνετε;

Σε βάζουν με το ζόρι
να παρακολουθήσεις χιλιοπαιγμένες παραστάσεις:
Να είσαι εσύ λέει, εκεί, και να κόβεις ένα λουλούδι
και που βέβαια αυτό να μαραζώνει μετά…
Ή να το τσαλαπατάς· τότε, εκεί…
Ή απλά να κάθεσαι πάνω στη γη
και να το μυρίζεις,
ενώ αυτό απαλά
να σου χαϊδεύει το μάγουλο!
Τα μπάσταρδα!

Μα είναι παιδιά σου αυτά;

Καλά όταν σου κάνουν και τα παιχνίδια με το φεγγάρι
και σου λένε -με το ζόρι πάλι-
«Δες το πάλι, δες το πάλι!!»
Τα μπάσταρδα!!
Όχι ρε, το έχω δει το έργο!!
Δε θέλω να πάω πάλι σινεμά καλοκαιρινό,
με αγιόκλημα και γιασεμί,
να στολίζουν τους τοίχους και τους στίχους του…
Όχι, ρεεε δεν θα πάρω…

Αλλά το ξαναβλέπεις…
τι να κάνεις;
Το φεγγάρι να σου κλείνει το μάτι,
έτσι ολόγιομο κι ολόγυμνο
έτοιμο να ξεχειλίσει από χαρά…

Κι εσύ λες,
τι τραβάω
με αυτά τα λουλούδια και τα φεγγάρια;
Γαμώτο· τι τραβάω…

Γιατί αυτά είναι πονηρά!
Σου ξαναδείχνουν την ταινία,
για να σε κάνουν -και καλά-
δήθεν πάλι πρωταγωνιστή
σε κάποια επόμενη!

Ααα, δεν πάτε καλά!
Καθόλου καλά…
Από πού κι ως πού πρωταγωνιστής πάλι;

Βρε τα μπάσταρδα…


Έλα μου όμως,
που ξέρουν,
πως σ’ αρέσει πολύ ο κινηματογράφος…
Μάλλον, κάτι θα ξέρουν
παραπάνω αυτά…
(… οι σκηνοθέτες της ζωής μας δεν είναι;)



Δεν υπάρχουν σχόλια: