τελευταία ενημέρωση ιστολογίου 11-8-2018 blog's last update
τελευταίο κείμενο ιστολογίου 7-5-2018 blog's last text
σύνολο κειμένων ιστολογίου 418 blog's all texts

Ο κειμενογράφος, δημιουργός και διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου με το ψευδώνυμο Άρης Ελάτης σας ευχαριστεί πολύ για το πέρασμα σας από εδώ. Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail ή στο τηλέφωνο για οτιδήποτε θέλετε.

Όλες οι δημιουργίες -κείμενα και φωτογραφίες- είναι πνευματικές δημιουργίες και υπόκεινται στα πνευματικά δικαιώματα -copyright ©- του δημιουργού και διαχειριστή αυτού του ιστολογίου όπως αναφέρεται ανωτέρω.

Αμέσως παρακάτω θα βρείτε όλα τα κείμενα ταξινομημένα ανά ετικέτες:
1) με ετικέτες ανά θέμα
(subject)

2) με ετικέτες ανά συλλογή (collections order)

3) με ετικέτες ανά φόρμα κειμένου και εξαιρετικά αφιερώματα (text-format and Tributes Specials)

4) με ετικέτες ανά χρονολογική σειρά (chronological order)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Texts Tags by Chronological order

1987 (1) 1988 (2) 1989 (1) 1990 (5) 1991 (7) 1992 (17) 1993 (2) 1995 (1) 1999 (4) 2002 (5) 2005 (17) 2006 (52) 2007 (63) 2008 (44) 2009 (15) 2010 (50) 2011 (22) 2012 (15) 2013 (24) 2014 (22) 2015 (22) 2016 (20) 2017 (10)

About the Blog ~ Contact Us

Σχετικά Με Το Ιστολόγιο ~ Επικοινωνία

τελευταία ενημέρωση ανάρτησης 11-8-2018 ~/|\~ Στο ιστολόγιο αυτό ξεκίνησαν τα κείμενα να αναρτώνται από τις 17-11-2015 και έως σήμερα 22-6-...

My Blogs in Blogger

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου
mySOCIALmedia: πατήστε πάνω στην εικόνα και μεταφέρεστε στην αντίστοιχη ανάρτηση

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Προορισμός ~ Destination

Προορισμός   Μάρτιος 2006



Κοιτώ μπροστά, μέσα από το τζάμι τις στάλες της βροχής.
Προσπαθώ να ξεχάσω το χθες,
σαν εικόνα, σαν προσμονή, σαν προορισμό.
Γυρνώ πίσω σε θύμισες παλιές, σε στιγμές αδυναμίας,
φίλοι που έρχονται, φίλοι που φεύγουν,
χανόμαστε σε ανούσιους και σπάταλους χρόνους,
γνωστοί και άγνωστοι μέσα σε κενό χωροχρόνου,
κάτω από το αστραφτερό βλέμμα μιας εποχής
με παρατεταμένη ανομβρία...

«Ως που θα πάει αυτό;»,
αναρωτιέται ένα άγριο πουλί
προσπαθώντας να καλυφθεί στον ουρανό (!)
από τα σκάγια και από τις επάρατες νόσους...

Τα πιο ευλογημένα πράγματα στη Γη
έχουν γίνει αυτά τα ίδια το κολαστήριο της:
το γάργαρο νερό της, οι ευωδιαστοί καρποί της,
ο δροσερός αέρας της, οι διάφανες θάλασσες της,
τα πανέμορφα πλάσματα της,
η αγάπη, ο έρωτας και το συναίσθημα των ανθρώπων της...

Ως που θα πάει αυτό;
Μια λύση για μας τα «νοήμοντα» όντα αυτής της πλάσης,
θα ήταν να βρούμε τα ταίρια μας,
μέσα από ένα ατομικό αρχικά και ομαδικό τελικά πρίσμα τοποθετημένα,
στη σκέψη, στη φαντασία, στα όνειρα, στη Ζωή...

Το εφήμερο, το εύκολο, το εύπεπτο, το εύπιστο,
είναι ορισμένα από τα οποία χαρακτηρίζουν
τον ομόκεντρο Κύκλο Της Ζωής,
σε πολλούς «νοήμων» και «ειδήμων» αυτής της εποχής...

Σε μια εποχή σαρκοφάγα
-ή μήπως ήταν πάντα έτσι η εποχή των homo sapiens;-
προσπαθώ να βρω το στήριγμα
σε κάποιο βλέμμα και χάδι
που θα μου δώσει προορισμό...

Σαν δύο δελφίνια,
μέσα στην απεραντοσύνη του γαλάζιου,
που είχαν χάσει το ένα το άλλο,
που είχαν χάσει τον προσανατολισμό και τον προορισμό τους...


Και που τελικά ξαναντάμωσαν...

Δημοσίευση σχολίου