τελευταία ενημέρωση ιστολογίου 22-6-2018 blog's last update
τελευταίο κείμενο ιστολογίου 7-5-2018 blog's last text
σύνολο κειμένων ιστολογίου 418 blog's all texts

Ο κειμενογράφος, δημιουργός και διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου με το ψευδώνυμο Άρης Ελάτης σας ευχαριστεί πολύ για το πέρασμα σας από εδώ. Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail ή στο τηλέφωνο για οτιδήποτε θέλετε.

Όλες οι δημιουργίες -κείμενα και φωτογραφίες- είναι πνευματικές δημιουργίες και υπόκεινται στα πνευματικά δικαιώματα -copyright ©- του δημιουργού και διαχειριστή αυτού του ιστολογίου όπως αναφέρεται ανωτέρω.

Αμέσως παρακάτω θα βρείτε όλα τα κείμενα ταξινομημένα ανά ετικέτες:
1) με ετικέτες ανά θέμα
(subject)

2) με ετικέτες ανά συλλογή (collections order)

3) με ετικέτες ανά φόρμα κειμένου και εξαιρετικά αφιερώματα (text-format and Tributes Specials)

4) με ετικέτες ανά χρονολογική σειρά (chronological order)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Texts Tags by Chronological order

1987 (1) 1988 (2) 1989 (1) 1990 (5) 1991 (7) 1992 (17) 1993 (2) 1995 (1) 1999 (4) 2002 (5) 2005 (17) 2006 (52) 2007 (63) 2008 (44) 2009 (15) 2010 (50) 2011 (22) 2012 (15) 2013 (24) 2014 (22) 2015 (22) 2016 (20) 2017 (10)

About the Blog ~ Contact Us

Σχετικά Με Το Ιστολόγιο ~ Επικοινωνία

τελευταία ενημέρωση ανάρτησης 22-6-2018 ~/|\~ Στο ιστολόγιο αυτό ξεκίνησαν τα κείμενα να αναρτώνται από τις 17-11-2015 και έως σήμερα 22-6-...

My Blogs in Blogger

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου
mySOCIALmedia: πατήστε πάνω στην εικόνα και μεταφέρεστε στην αντίστοιχη ανάρτηση

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Ξύπνημα ~ Awakening

ξύπνημα   31-5-2016, 15:11
σχόλιο στις 7-6-2016--> "Το ερώτημα παραμένει πάντα το ίδιο: Ποιος/α θέλει να καεί;"



ξύπνησε κάτι όμορφο,
ξανά·
κάτι που το ζεις μόνο για μια φορά
αφού τα χρόνια της νιότης
και της εφηβείας, των “sweet sixteen”,
είναι τα χρόνια της αθωότητας (για κάποιους, έτσι;)

εκεί, σε εκείνη την μικρή κρυμμένη παραλιούλα
μετά το φάρο του ναυτοχωριού
όταν παλιά, παρέες κοριτσιών
αντάλλασσαν λόγια και πρωτόγνωρα
ακατανόητα, σχεδόν, συναισθήματα
με παρέες αγοριών

μια θύμηση (απ’ τα) παλιά
ξεχασμένη και αγνοημένη
-ναι, πολλές φορές-
από την ισοπεδωτική καθημερινότητα· πως…
«η μόνη μας πατρίδα
είναι τα παιδικά μας ονειρόχρονα»

πλάι στην αρχόντισσα θάλασσα
δίπλα στο ατίθασο κύμα·
ταξιδεύοντας στο χωροχρόνο
μέσα στην μικρή ξύλινη ονειρόβαρκα
-σαν από ξωτικόδασος βγαλμένη-
με το κουπί και το πανί σου

κι όταν σταματήσεις να ονειρεύεσαι
-χωρίς να γίνεσαι όμως ονειρολάγνος-
ή ταξιδεύεις με λουσάτο γιοτ
ή με πολύβουο κρουαζιερόπλοιο
ή ακόμα χειρότερο με “σωσίβιο”
τότε απλά πεθαίνεις

γιατί δεν έχει σημασία απλά, φίλε μου, να ονειρεύεσαι
αλλά να κυνηγάς
-και να κρατάς ολοζώντανα-
τα ακριβά όνειρα σου· αφού...
«αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο
και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»



Δημοσίευση σχολίου