τελευταία ενημέρωση ιστολογίου 11-8-2018 blog's last update
τελευταίο κείμενο ιστολογίου 7-5-2018 blog's last text
σύνολο κειμένων ιστολογίου 418 blog's all texts

Ο κειμενογράφος, δημιουργός και διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου με το ψευδώνυμο Άρης Ελάτης σας ευχαριστεί πολύ για το πέρασμα σας από εδώ. Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail ή στο τηλέφωνο για οτιδήποτε θέλετε.

Όλες οι δημιουργίες -κείμενα και φωτογραφίες- είναι πνευματικές δημιουργίες και υπόκεινται στα πνευματικά δικαιώματα -copyright ©- του δημιουργού και διαχειριστή αυτού του ιστολογίου όπως αναφέρεται ανωτέρω.

Αμέσως παρακάτω θα βρείτε όλα τα κείμενα ταξινομημένα ανά ετικέτες:
1) με ετικέτες ανά θέμα
(subject)

2) με ετικέτες ανά συλλογή (collections order)

3) με ετικέτες ανά φόρμα κειμένου και εξαιρετικά αφιερώματα (text-format and Tributes Specials)

4) με ετικέτες ανά χρονολογική σειρά (chronological order)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Texts Tags by Chronological order

1987 (1) 1988 (2) 1989 (1) 1990 (5) 1991 (7) 1992 (17) 1993 (2) 1995 (1) 1999 (4) 2002 (5) 2005 (17) 2006 (52) 2007 (63) 2008 (44) 2009 (15) 2010 (50) 2011 (22) 2012 (15) 2013 (24) 2014 (22) 2015 (22) 2016 (20) 2017 (10)

About the Blog ~ Contact Us

Σχετικά Με Το Ιστολόγιο ~ Επικοινωνία

τελευταία ενημέρωση ανάρτησης 11-8-2018 ~/|\~ Στο ιστολόγιο αυτό ξεκίνησαν τα κείμενα να αναρτώνται από τις 17-11-2015 και έως σήμερα 22-6-...

My Blogs in Blogger

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου

τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μου που σχετίζονται με όλα τα ιστολόγια μου
mySOCIALmedia: πατήστε πάνω στην εικόνα και μεταφέρεστε στην αντίστοιχη ανάρτηση

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

τετρακόσια 400 fourhundred

400   20/3/2016











Τέσσερις η ώρα ήταν εκείνο το πρωινό, όταν έφυγα και πήγα μια βόλτα να
        ξελαμπικάρω κι ενώ,
ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει, τραγουδούσε σιγανά το ράδιο στο
        κινητό, εγώ
τσίτωσα τα γκάζια κι άρχισα να περπατώ γρήγορα, στους δρόμους της Πειραϊκής
        καθώς
ράθυμα ακολουθούσα με τις άκρες των ματιών τα λιγοστά φώτα της πόλης να
        αχνοφέγγουν·
ατέλειωτες βόλτες στον Πειραιά παρέα με τη λατρεμένη κι αγαπημένη, δίπλα μου,
        γαλάζια ομορφιά,
κρίμα που ήταν βράδυ και δεν την έβλεπα, απλά άκουγα τη συνομιλία της με τα
        βράχια,
όταν άρχιζε πια να αχνοφέγγει πάνω από το βουνό του Υμηττού οι πρώτες ακτίνες
        του ήλιου,
σιγά-σιγά μετά από δυο ώρες περπάτημα και βάλε, άρχισε να με πιάνει η πικρή
        νοσταλγία
ικανή να με βάλει κάτω πάλι σε πολυσυζητημένες σκέψεις και εικόνες που δεν ζουν
        πια,
απλά τις αφήνεις μέσα σου να πιάσουν το χώρο τους, αφήνοντας στις νέες το σπόρο
        και το νερό.



ο τίτλος "προφανής", επετειακός και σύμφωνος

 με τις καταθέσεις ψυχής στο stixoi.info


Δημοσίευση σχολίου